Monday, April 14, 2014

மனைவிக்குத் தேவை சகிப்புத் தன்மை!

சுன்னத்தான இல்லறம்: 

அரபியில் ஒரு சொல்: ஹில்ம்! இதற்கு மென்மை - Gentleness; இரக்கம் - Clemency; சகிப்புத் தன்மை Forbearance என்றெல்லாம் பொருள் படும்.

இந்த குணத்தை உடையரைக் குறிப்பிடும் – ஹலீம் – என்ற சொல்லுக்கு மென்மையானவர், சாந்த குணம் உடையவர், இரக்க குணம் உடையவர், சகிப்புத்தன்மை உடையவர் என்று பொருள் கொள்ளலாம். .
அல்லாஹு தஆலாவுக்கு அல்-ஹலீம் என்ற பெயரும் உண்டு. மிக்க பொறுமை உடையவன் என்று மொழிபெயர்க்கப்படுகிறது. .

இந்த ஹில்ம் எனும் அருமையான பண்புக்கு இலக்கணமாகத் திகழ்ந்தவர்கள் – ஹள்ரத் இப்ராஹிம் (அலை) அவர்கள்! ( பார்க்க இறைவசனங்கள் 9: 114 மற்றும் 11:75)

அதே போன்று ஹள்ரத் இஸ்மாயில் (அலை) அவர்களும் இந்த அருங்குணத்துக்குச் சொந்தக்காரராக விளங்கினர்கள். இஸ்மாயில் (அலை) அவர்களை – “குலாமுன் ஹலீமுன்” (சகிப்புத்தன்மை உடைய குழந்தை) என்று குறிப்பிடுகிறான் வல்லோன் அல்லாஹ். (பார்க்க இறை வசனம் 37: 101).

சற்றே உற்று நோக்கினால் அன்னை ஹாஜரா அவர்களிடத்திலும் இந்தப் பண்பு நிறைந்து காணப்படுவதை நாம் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். அன்னை ஹாஜரா அவர்களின் வாழ்க்கை அனுபவங்களை சற்றே அசைபோட்டுப் பாருங்கள். புரியும்.

சகிப்புத் தன்மை உடையவராக அன்னை ஹாஜரா அவர்கள் விளங்கியதால் தானோ என்னவோ சகிப்புத் தன்மை உடைய இஸ்மாயில் எனும் குழந்தையை அவர் பெற்றெடுக்கின்றார்.

ஒட்டு மொத்தத்தில் இந்தக் குடும்பமே – ஹில்ம் – எனும் சகிப்புத்தன்மைக்கு ஒரு இலக்கணமாகத் திகழ்ந்திருக்கின்றது.

அதைப்போலவே – தன் மகன் இஸ்மாயிலின் மனைவியாக வருபவருக்கு இந்த அருங்குணம் இருந்திட வேண்டும் என்று தந்தை இப்ராஹிம் அவர்கள் எதிர்பாத்திருக்கிறார்கள் என்பதை வரலாறு பதிவு செய்துள்ளது!

பார்க்க ஹதீஸ்: (புகாரி ஹதீஸ் எண் 3364)

இஸ்மாயில் (அலை) அவர்களின் முதல் மனைவியிடம் இந்த சகிப்புத் தன்மை இல்லை! அந்த மனைவி "நாங்கள் மோசமான நிலையில் உள்ளோம். நாங்கள் கடுமையான பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கித் தவிக்கிறோம்; நாங்கள் பெரும் சிரமத்திலும் கஷ்டத்திலும் இருக்கிறோம் என்று இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் முறையிடுகிறார்! அந்த மனைவியை "மாற்றி விடுமாறு" மறைமுகமாகச் சொல்லி விட்டுச் செல்கிறார் இப்ராஹிம் (அலை) அவர்கள்.

இஸ்மாயில் (அலை) அவர்களின் இரண்டாவது மனைவி சகிப்புத் தன்மை உடையவராக விளங்குகிறார். அவர், இப்ராஹிம் (அலை) அவர்களிடம் "நாஙகள் நலத்துடனும் வசதியுடனும் இருக்கிறோம்" என்று சொல்கிறார்; உயர்ந்தவனும் வல்லவனுமாக அல்லாஹ்வைப் புகழ்கிறார்! எனவே இந்த மனைவியை "நிறுத்தி வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; மாற்றிட வேண்டாம்" என்று மறைமுகமாக அறிவித்துச் சென்று விடுகிறார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் தரும் குறிப்புகள் நமக்கு உணர்த்துவது என்னவென்றால் – இப்ராஹிம் (அலை) அவர்கள் தன் மகனின் மனைவியாக வரக்கூடியவர் சகிப்புத் தன்மை உடையவராகத் தான் இருந்திட வேண்டும் என்பதை வஸிய்யத்தாகவே தன் மகனுக்கு ஆக்கிச் சென்றிருக்கின்றார்கள்.

நன்கு கவனியுங்கள்:

தன் மனைவி ஹாஜரா அவர்களைப் போலவே தன் மகனின் மனைவியும் சகிப்புத்தன்மை உடையவராக விளங்கிட வேண்டும் என்று இப்ராஹிம் (அலை) அவர்கள் எதிர்பார்த்தது ஏன்?

தன் சந்ததியில் உள்ள நல்லோர்களுக்கு – தலைமைப்பொறுப்பு வழங்கப்படும் என்ற இறைவன் வாக்களித்திருந்தனால் (பார்க்க இறை வசனம் 2: 124) அந்த சந்ததிகளைப் பெற்றுத் தரும் தாய்மார்களிடம் இப்ராஹிம் (அலை) அவர்கள் எதிர்பார்த்தது – இந்த ஹில்ம் எனும் ஒரே ஒரு நற்பண்பை மட்டுமே!

நபி இப்ராஹிம் அலை அவர்களின் துஆ (பார்க்க இறை வசனம் 2: 129) வையும் - சேர்த்துப் பார்த்தால் - ஹள்ரத் இஸ்மாயில் அவர்களின் வழித்தோன்றல்களுக்கும், குறிப்பாக - எதிர்காலத்தில் வர இருக்கின்ற அந்த இறைத்தூதரைப் - (முஹம்மத் ஸல் அவர்களைப்) - பெற்றெடுக்கும் - தாய்மார்களுக்கும் - இந்த பொறுமையும் சகிப்புத் தன்மையும் அவசியம் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்திருந்தார்கள் என்பதையே இது காட்டுகிறது.

நபியவர்கள் ஹில்ம் எனும் சகிப்புத் தன்மை உடையவர்கள் என்பதை நாம் அனைவரும் அறிந்தே இருக்கின்றோம்.

அன்னை பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் சகிப்புத் தன்மை உடையவர்களே!

நவீன ஆய்வுகள் தெரிவிப்பது என்னவெனில் – ஆண் குழந்தைகள் தாயின் குணத்தை அப்படியே எடுத்துக் கொள்ளுமாம். பெண் குழந்தைகள் தந்தையின் குணங்களை அப்படியே காப்பியடிக்குமாம்.

தந்தையின் குணங்களை மகள்கள் உள்வாங்கிக் கொள்கிறார்கள் என்ற ஆய்வு அன்னை பாத்திமா அவர்கள் விஷயத்தில் அப்படியே ஒத்துப் போகின்றது.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள் : பாத்திமா ரலி அவர்கள் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் போலவே (குணாதிசயங்களைப் பெற்று) இருந்தார்கள். அவர்களது பேச்சு, உட்காரும் முறை, எழுந்திருக்கும் முறை மற்றும் நடக்கும் முறை – இன்னும் வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதாக இருந்தால் அவர்களது அனைத்து குணநலன்களும் மற்றும் பாவனைகளும் (இறைத்தூதர் (ஸல்)) அவர்களைப் போலவே இருந்தது.

பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் எப்பொழுதும் பொறுமையுடையவராகவும், படைத்தவனுக்கு நன்றியுடைய நல்லடியாராகவும் வாழ்ந்து காட்டினார்கள். எத்தகைய கஷ்டமான சூழ்நிலையிலும் கூட எந்த முனுமுனுப்பும் காட்டாதவர்களாக இருந்தார்கள். இந்த உலகமும், அதன் அலங்காரங்களும் எந்த வகையிலும் அவரது வாழ்வை திசை மாற்றிடவில்லை.

அன்னை பாத்திமா அவர்களின் இந்த சகிப்புத் தன்மை அவர்களது குழந்தைகள் ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைன் – இருவரது வாழ்விலும் பிரதிபலிப்பதை அவர்கள் வாழ்க்கை வரலாற்றிலும் நாம் காண்கிறோம்.

நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால் - ஒரு பெண் சகிப்புத் தன்மை உடையவராக இருந்தால் – அவருடைய சந்ததி நன்றாக விளங்கும். சகிப்புத்தன்மை உடைய தாய்மார்களின் குழந்தைகளே நல்ல தலைவர்களாக உருவாவார்கள்.

எனவே -

இளைஞிகளே! பொறுமையையும், சகிப்புத்தன்மையையும், இரக்க குணத்தையும் - உங்கள் குணங்களாக ஆக்கிக் கொள்ளுங்கள்!

இளைஞர்களே! சகிப்புத் தன்மை உள்ள பெண்ணையே தேர்ந்தெடுத்து மணம் முடியுங்கள்!

பெற்றோர்களே! உங்கள் மகனுக்கு பொறுமையும் சகிப்புத் தன்மையும் உள்ள பெண்ணையே தேர்ந்தெடுங்கள்!

உன்னுடைய கோபத்தை என்னால புரிஞ்சுக்க முடியுது டியர்!

சுன்னத்தான இல்லறம்: 

சூழ்நிலை ஒன்றை கவனியுங்கள்: (பாத்திரங்கள் அனைத்தும் கற்பனையே)

இங்கே ஒரு மனைவி – காமிலா. கணவன் ஜமால்.

ஜமாலின் சகோதரி – நபீலா.


காமிலாவுக்கு தன் கணவனின் சகோதரி நபீலாவின் பல செயல்பாடுகள் எரிச்சலை உண்டாக்கும். சூழ்நிலை அறிந்து பேசத் தெரியாதவர்.

ஒரு தடவை நபீலா தனது அண்ணன் ஜமால் வீட்டுக்கு வருகிறார். வீட்டில் ஜமால் இல்லை. காமிலா மட்டுமே வீட்டில். உரையாடல் நபீலாவுக்கும் காமிலாவுக்கும் தான்.

நபீலா: காமிலா! நேற்று ஆஸ்பிட்டல் போயிருந்தேனா, ஒரே கூட்டம். அம்மாவுக்கு முதுகு வலி. ஆஸ்பிட்டல் வர இயலவில்லை; லேடி டாக்டரிடம் மருந்து எழுதி வாங்கி வா என்று என்னை அனுப்பி விட்டார்கள். டோக்கன் போடச் சொன்னார்கள். கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் – ஒரு ஐடியா வந்தது. உன் வாப்பா பெயரைச் சொல்லி டக்கென்று உள்ளே நுழைந்து விட்டேன். (காமிலாவின் வாப்பாவுக்கு அந்த டாக்டர் குடும்பம் மிகவும் பழக்கமான குடும்பம்.) டாக்டர் டோக்கன் கேட்கவில்லை. ஒரு மாதிரி பார்த்து விட்டு மருந்து எழுதித் தந்தார். உடனே திரும்பி விட்டேன். இல்லாவிட்டால் மணிக்கணக்கில் யார் அங்கே காத்திருப்பது?

காமிலா: (சற்றே எரிச்சல் அடைந்தவராக) – ஏன்? என் வாப்பா பெயரை நீங்க தப்பா பயன் படுத்தினீங்க? அதுவும் டோக்கன் வாங்காமலேயே?

நபீலா: அதுவெல்லாம் ஒரு அர்ஜென்டுக்குத் தான் காமிலா; இதுக்கு ஏன் உனக்கு இப்படி கோபம் வருது? இதுவெல்லாம் ஒரு தப்பா? ஒரு சமயத்துக்கு இப்படி செய்றதெல்லாம் தப்பே கிடையாது! தேவைப்பட்டா உங்க வாப்பா பெயரையும் பயன்படுத்துவேன்; உங்க உம்மா பெயரையும் பயன்படுத்துவேன்!

காமிலாவுக்குக் கோபம் தலைக்கேற – பேச்சு வாக்குவாதமாக மாற – நபீலா காமிலாவைத் திட்டிக் கொண்டே வீட்டை விட்டு வெளியேறி விடுகிறார்.

என்ன திமிர் இவளுக்கு? – என்று மனதுக்குள்ளேயே புழுங்குகிறார் காமிலா.

கணவர் வீட்டுக்கு வந்ததும் மனைவியைக் கவனிக்கிறார். மனைவியின் முகத்தில் ஒரு வாட்டம்.

காமிலா தன் கணவனிடம் அனைத்தையும் சொல்கிறார். "காலையிலே உங்க தங்கை வந்திருந்தாங்களா…. டாக்டர்கிட்ட மாமிக்கு மருந்து எழுதி வாங்குவதற்கு – டோக்கன் வாங்காமலேயே – என் வாப்பா பெயரை பயன்படுத்தி மருந்து வாங்கிட்டு வந்தாங்களாம். ஏங்க என் வாப்பா பெயரைத் தவறாக பயன்படுத்தினீங்கன்னு கேட்டா – இதுவெல்லாம் ஒரு தப்பா? ஒரு சமயத்துக்கு இப்படி செய்றதெல்லாம் தப்பே கிடையாது! தேவைப்பட்டா உங்க வாப்பா பெயரையும் பயன்படுத்துவேன்; உங்க உம்மா பெயரையும் பயன்படுத்துவேன் – என்று அவங்க இஷ்டத்துக்குப் பேசுறாங்க! இது நல்லாவா இருக்கு?"

ஜமால்: நபீலாவப் பத்தித் தான் உனக்கு நல்லா தெரியுமில்ல? ஏன் அவளிடம் போய் வாயைக் கொடுத்து வாங்கிக் கட்டிக்கிற! விடும்மா அத! போய் நல்லா ரெண்டு டீ போட்டு எடுத்துக்கிட்டு வா! குடிப்போம்!

இந்த பதில் காமிலாவுக்கு திருப்தி அளிக்குமா?

நிச்சயமாக அளிக்காது! இங்கே கணவன் மனைவிக்குச் சொன்னது “அறிவுரை!”. மனைவியின் உள் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்காமல் வழங்கப்பட்ட அறிவு+உரை!

காமிலா என்ன பதில் சொல்வார்?

“உங்க அட்வைஸ்க்காகவா இதனை நான் உங்களிடம் சொன்னேன்?”

விருட்டென்று எழுந்து அடுக்களைக்குச் சென்று விடுகிறார். “இவருக்குத் தேவையெல்லாம் டீயும் சாப்பாடும் தான்!”

ஆனால் ஜமால் இப்படிப் பேசியிருந்தால்?

“ஏன் இப்படி நபீலா நடந்துக்கிறா? ஒருவருடைய பெற்றோர் பெயரைத் தவறாகப் பயன்படுத்தினால் யாருக்குத் தான் கோபம் வராது? உன்னுடைய கோபத்தை என்னால புரிஞ்சுக்க முடியுது டியர்! உன் பெற்றோர்களை நீ எப்படி மதிக்கிறாய் என்பது எனக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

காமிலா சற்றே ஆறுதல் அடைகிறார்.

“சரி, விட்டுத் தள்ளுங்க! என்ன, டீ போட்டு எடுத்துக்கிட்டு வரவா?

இங்கே என்ன நடந்தது?

கணவன் முற்றிலும் தன் மனைவியின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொண்டு உரையாடியதால் – அந்த விஷயம் அத்துடன் ஒரு முடிவுக்கு வந்து விடுகிறது.

மனைவி என்ன நினைக்கிறார்? என் கணவன் என்னைப் புரிந்து வைத்திருக்கின்றார்! என் உணர்வுகளைப் புரிந்து வைத்திருக்கிறார். என்னையும் என் பெற்றோர்களையும் மதிக்கிறார். நான் ஏதாவது எதிர்மறை உணர்வுகளுக்கு ஆட்பட்டால் நான் ஆறுதல் அடைய என் கணவன் எப்போதுமே எனக்கென்று இருக்கின்றார்!!

இங்கே கவனித்திட வேண்டியது என்னெவென்றால் – கணவன் ஜமால் தன் மனைவி காமிலாவுக்கு “அறிவுரை” வழங்கவே இல்லை! மனைவி அப்படிப்பட்ட ஒரு அறிவுரையை எதிர்பார்க்கவும் இல்லை!

இது தான் விவேகம் பொதிந்த சுன்னத்!

Sunday, April 13, 2014

என்ன இருந்தாலும் உனக்கு பத்திரிகை வைக்காதது தப்பு தான்!"

சுன்னத்தான இல்லறம்:

இங்கே ஒரு கணவன் - மனைவி: கணவன் - நாசர்; மனைவி - ஷாகிரா;

ஷாகிரா மிகவும் நல்லவர்; ஆனால் சற்றே உணர்ச்சி வசப்படுபவர்; குறிப்பாக உறவினர்கள் வருகை விஷயத்தில்; யாராவது ஒரு உறவினர் - இவர் இருக்கும் பகுதிக்கு வந்து விட்டு - ஆனால் இவர் வீட்டுக்கு மட்டும் வராமல் போய் விட்டால் அவ்வளவு தான்!

"ஏங்க! இதப் பாருங்க! சாபிரா மாமி இன்னைக்கு சாயங்காலம் வந்திருந்தாங்களா! உங்க அக்கா வீட்டுக்கு வந்தவங்க நம்ம வீட்டுக்கு வராம போயிட்டாங்கங்க!"

இது போன்ற "சாதாரண" விஷயங்களையெல்லாம் மிகச் "சீரியஸாக" தன் மனைவி எடுத்துக் கொள்வதை நாசர் தொடர்ந்து கவனித்தே வந்திருக்கின்றார். ஒரு நாள். ஷாகிரா ஓடி வந்து கணவன் நாசரிடம் இன்னொரு ஆற்றாமை சம்பவத்தை விவரிக்கின்றார்:

"ஏங்க! முப்பது வருஷமா இந்த "மீன்காரம்மா" கிட்ட நாம் மீன் வாங்கிக் கிட்டிருக்கோம்; அவங்க மகனுக்குக் கல்யாணமாங்க! தோழி சுமையா வீட்டுக்குப் போயிருந்தேனா! அங்க அவங்க கல்யாணப் பத்திரிகை வைத்து அழைச்சிருக்காங்கங்க! நமக்கும் ஒரு பத்திரிகை வைக்கிறதுக்கென்னங்க! அவங்க வரட்டும்; பேசிக்கிறேன்!"

இப்போது புரிந்துணரிவுள்ள கணவன் நாசர் தன் மனைவி ஷாகிராவுக்கு என்ன பதில் சொல்வார்?

சிந்தியுங்கள் முதலில்!

*****

பிறகு படியுங்கள் இதனை:

மனைவியின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்வது எப்படி?

1. முதலில் ஒன்றை நினைவில் வைப்போம். அது - ஒரே நாளில் ஒருவர் தன் துணையின் உள் மனத்து உணர்வுகளையெல்லாம் புரிந்து கொள்வது என்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்று! நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாகத் தான் கணவன் மனைவியருக்குள் இந்தப் புரிந்துணர்வு (attunement) ஏற்படும்!

2. தினமும் உங்கள் துணைவிக்கென்று செலவிட தனியொரு நேரத்தை ஒதுக்குங்கள்! ( to spend quality time with your spouse - on a daily basis); நீங்கள் பணி நிமித்தம் வெளியூர் சென்றிருக்கும் நேரங்கள் தவிர்த்து மற்ற காலங்களில் - இதனை ஒரு வழக்கமாகவே ஆக்கிக் கொண்டிட வேண்டும்.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் அஸ்ர் தொழுகை முடிந்தவுடன் தம் துணைவியரிடம் செல்வார்கள். அப்போது அவர்களில் சிலருடன் நெருக்கமாக இருப்பார்கள். அவ்வாறே (ஒருநாள்) தம் துணைவியாரான ஹஃப்ஸாவிடம்
சென்று வழக்கமாகத் தங்கும் நேரத்தைவிட அதிக நேரம் தங்கினார்கள். (புகாரி – 5216)

3. உங்கள் துணையின் பக்கம் நீங்கள் முழுமையாகத் திரும்பிட வேண்டும்! உங்கள் துணைவர் எதையாவது சொல்ல முன் வந்தால் அவர் பேசுவதைக் காது கொடுத்துக் கேட்டிட வேண்டும். நபியவர்களிடம் யாராவது பேசினால் – அவர் பேசி முடியும் வரை – அமைதியாகக் காது கொடுத்துக் கேட்பார்கள் என்பது நபிமொழி; உங்கள் துணை பேசும்போது – குறுக்கிட்டுப் பேசக்கூடாது. அவர் கருத்துக்களை மறுத்துப் பேசிடக்கூடாது. பேச்சைத் திசைத் திருப்பிடக் கூடாது.

4. உங்கள் துணை உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ள எடுத்துக் கொள்ளும் விஷயம் உங்களுக்கு “அற்பமானதாக” இருக்கலாம்! ஆனால் அதனை அப்படியே அலட்சியப் படுத்தி விடக்கூடாது. “இதற்குப்போய் ஏன் அலட்டிக் கொள்கிறார் இவர்?” – என்று எண்ணி விடக் கூடாது. மாறாக – அந்தச் சின்ன விஷயம் உங்கள் துணையை எப்படிப் பாதித்திருக்கின்றது என்பதையே நீங்கள் கவனித்திட வேண்டும்.

5. உங்களவருடைய உணர்வுகளை உதாசீனம் செய்திடக் கூடாது. அவர் நிலையில் உங்களை வைத்து (empathy) – அவர் தம் மன நிலையைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்க வேண்டும். புரிந்துணர்வுக்கு இது மிகவும் அவசியம்.

6. உங்கள் துணையின் முக பாவனை, பேச்சின் தொனி, கண்கள் சொல்லும் சேதி, உடல் மொழி (body language) – அனைத்தையும் உற்றுக் கவனித்திட வேண்டும். மேலோட்டமாக அல்லது அலட்சியமாகக் கவனித்தால் - சொல்லுகின்ற அந்தச் செய்திக்குப் பின்னே மறைந்திருக்கின்ற அவரது உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளத் தவறி விடுவீர்கள்.

7. இவ்வாறு தொடர்ந்து செய்திட்டால் – எந்த ஒரு சூழலிலும் - உங்கள் துணை ஒரு குறிப்பிட்ட உணர்வின் பின்னணியில் என்ன பேசுவார் அல்லது என்ன செய்திடுவார் என்பதை உங்களால் மிகத் துல்லியமாகக் கணித்திட முடியும். அதற்குத் தக நடந்து கொள்ளவும் முடியும்.

(RAS - என்றழைக்கப்படும் Reticular Activating System என்று ஒன்று இருக்கின்றது. இது நமது மூளையில் அமைந்துள்ள ஒரு அமைப்பு. எந்த ஒரு தூண்டுதலையும் (impulse) ஒருவர் எவ்வாறு எதிர்கொள்வார் (response) என்பதைத் தீர்மானிப்பது இந்த RAS தான். இது பற்றி பின்னர் இன்ஷா அல்லாஹ் எழுதுவோம்.)

***

இப்போது சொல்லுங்கள்!

புரிந்துணரிவுள்ள கணவன் நாசர் தன் மனைவி ஷாகிராவுக்கு என்ன பதில் சொல்வார்?

"இதுக்குப் போய் ஏம்மா அலட்டிக்கிறே! விட்டுத் தள்ளு!" - என்று சொல்வாரா?

அல்லது -

"ஆமாம்ல! உங்க வாப்பா காலத்துலேந்து இவங்க கிட்ட தானே மீன் வாங்கிக்கிட்டுருக்கோம்! என்ன இருந்தாலும் உனக்கு பத்திரிகை வைக்காதது தப்பு தான்!" - என்று சொல்வாரா?

உங்கள் மனைவியை நீங்கள் புரிந்து வைத்திருக்கின்றீர்களா?

சுன்னத்தான இல்லறம்:

நமது வாழ்க்கைத்துணையின் உள் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்தல் சிறப்பானதொரு இல்லற வாழ்க்கைக்கு மிக அவசியம்.

நமது துணை – கோபமாக இருக்கின்றாரா?

கவலையுடன் இருக்கின்றாரா?


அவர் மனம் புண்பட்டிருக்கின்றதா?

- என்பதையெல்லாம் மிகத்துல்லியமாகக் கணித்து விடுதல் – கணவன் – மனைவி உறவை மிக அழகாக்கி விடும்.

அழகான நபிமொழி ஒன்றை வைத்து இதனைப் புரிந்து கொள்வோம்.

அன்னை ஆயிஷா(ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

என்னிடம் இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் , ‘எப்போது நீ என்னைக் குறித்து திருப்தியுடன் இருக்கிறாய்; எப்போது நீ என் மீது கோபத்துடன் இருக்கிறாய் என்று (உன்னைப் பற்றி) நான் நன்றாக அறிந்து வைத்துள்ளேன்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், ‘எப்படி நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள்?’ என்று கேட்டேன்.

அதற்கவர்கள், ‘என்னைக் குறித்து நீ திருப்தியுடன் இருக்கும்போது (பேசினால்), ‘முஹம்மதுடைய அதிபதி மீது சத்தியமாக’ என்று கூறுவாய்!

என் மீது கோபமாய் இருந்தால், ‘இப்ராஹீம்(அலை) அவர்களின் அதிபதி மீது சத்தியமாக’ என்று கூறுவாய்” என்று கூறினார்கள்.

நான், ‘அல்லாஹ்வீன் மீதாணையாக! ஆம் (உண்மைதான்,) இறைத்தூதர் அவர்களே! நான் தங்களின் பெயரைத்தான் கோபித்துக் கொள்வேன். (தங்களின் மீதுன்று)” என்று கூறினேன். (புகாரி – 5228)

இந்த நபிமொழி நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் என்னவெனில் – கணவன்-மனைவியர் ஒவ்வொருவரும் – தம் துணையின் உள் மனத்து உணர்வுகளை மிகச்சரியாக புரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும் என்பதுதான்!

இவ்வாறு புரிந்து கொள்வதை ஆங்கிலத்தில் attunement என்று சொல்கிறார்கள். தமிழில் “புரிந்துணர்வு” என்று சொல்லலாம்.

உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்வது தான் புரிந்துணர்வு!

நாம் இங்கே சொல்ல வருவது – உங்கள் கணவருக்குப் பிடித்த கலர் எது? உங்கள் மனைவிக்குப் பிடித்த உணவுப் பண்டம் எது? என்பன போன்ற சாதாரண விஷயங்கள் குறித்து அன்று.

நாம் இங்கே வலியுறுத்திச் சொல்ல வருவது – “உணர்வுகள்” சம்பந்தப்பட்ட ஒரு சூழலை – உங்கள் துணைவர் எவ்வாறு எதிர்கொள்வார்? அவர் எப்படி நடந்து கொள்வார் என்பது குறித்துத் தான்.

உணர்வு சம்பந்தப்பட்ட ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலில் உங்கள் துணைவர் ஒன்றைப் பேசிட நினைக்கிறார். அவர் என்ன பேசுவார் என்பது உங்களால் ஊகித்து விட இயல வேண்டும்.

ஒரு விஷயம் உங்கள் துணையை எவ்வாறு பாதிக்கும் என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஒரு தோல்வியை அவர் எவ்வாறு எடுத்துக் கொள்வார்?

ஒருவரால் அவமானப்படுத்தப் படுவதை (hurt) எவ்வாறு எதிர்கொள்வார்?

எந்த விஷயங்கள் எல்லாம் அவரைக் கோபப்படுத்தும்? – இவை எல்லாம் உங்களுக்குத் தெள்ளெனத் தெரிந்து இருக்க வேண்டும்.

ஆனால் பெரும்பாலான கணவன் மனைவியருக்கு இப்படிப்பட்ட புரிதல் இல்லை என்பது கசப்பான ஒரு உண்மை.

கணவன் மனைவியருக்கு இடையே இப்படிப்பட்ட புரிந்துணர்வு இல்லாமல் போய் விட்டால் – அது அவர்களின் உறவில் விரிசலை நிச்சயம் ஏற்படுத்தும்!

சரி, அப்படியானால் ஒருவர் தன் துணையின் உள் மன உணர்வுகளை புரிந்து கொள்ள என்ன செய்திட வேண்டும்?

அடுத்து வரும் கட்டுரையில் பார்ப்போமே! – இன்ஷா அல்லாஹ்

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏன் தன் மனைவியைக் கடிந்து கொள்ளவில்லை?

சுன்னத்தான இல்லறம்: 

நபியவர்கள் அவர்கள் தங்களின் மனைவியர்களில் ஒருவரிடம் இருந்தார்கள். இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையரில் இன்னொருவர் உணவுப் பண்டமுள்ள தட்டு ஒன்றை (நபியவர்களுக்காகப் பணியாள் ஒருவரிடம்) கொடுத்தனுப்பினார்கள்.


(அப்போது) நபி(ஸல்) அவர்கள் எவருடைய வீட்டில் தங்கியிருந்தார்களோ அந்தத் துணைவியார் (ரோஷத்தில்) அந்தப் பணியாளரின் கையைத் தட்டிவிட்டார். அந்தத் தட்டு (கீழே விழுந்து) உடைந்துவிட்டது.

உடனே (ஆத்திரப்படாமல்) நபி(ஸல்) அவர்கள் அந்த உடைந்த தட்டின் துண்டுகளை ஒன்று சேர்த்தார்கள். பிறகு தட்டிலிருந்த உணவை (மீண்டும்) அதிலேயே ஒன்று சேர்க்கலானார்கள். மேலும், (அங்கிருந்த தோழர்களை நோக்கி), 'உங்கள் தாயார் ரோஷப்பட்டுவிட்டார்'' என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அந்தப் பணியாளை (அங்கேயே) நிறுத்திவிட்டு தாமிருந்த துணைவியாரிடமிருந்து மற்றொரு தட்டைக்கொண்டு வரச் செய்து, உடைபட்ட தட்டுக்குரியவரிடம் நல்ல தட்டை (மாற்றாக)க் கொடுத்து அனுப்பிவிட்டார்கள். உடைந்த தட்டை உடைக்கப்பட்ட வீட்டிலேயே வைத்துவிட்டார்கள். (புகாரி 5225)

அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் வீட்டில் இருந்த போது தான் இச்சம்பவம் நடந்தது. நபியவர்களுக்கும், நபியவர்களின் தோழர்கள் சிலருக்கும் - ஆயிஷா அவர்களே உணவு சமைத்துக் கொண்டிருந்த நேரம் அது. அந்நேரத்தில் இன்னொரு மனைவியின் வீட்டிலிருந்து உணவு வந்ததும் ஆயிஷா அவர்களுக்குக் கோபம் வந்து விட்டது.

இந்தச் சமயத்தில் நபியவர்களின் செயலை சற்று கூர்ந்து கவனியுங்கள்.

உணவுத் தட்டை தட்டி விடுகின்றார்கள் அன்னை ஆயிஷா அவர்கள். தட்டு உடைகிறது. உணவுப்பண்டம் சிதறுகிறது. நபியவர்கள் அமைதியாக அதை ஒன்று சேர்க்கிறார்கள். தோழர்களை உண்ணச் செய்கின்றார்கள். உடைந்த தட்டுக்குப் பதிலாக நல்ல தட்டு ஒன்றை கொடுத்து அனுப்புகிறார்கள். அவ்வளவு தான் நடந்தது!

"என்ன செய்கிறாய் நீ?" என்று அன்னை ஆயிஷா அவர்களை நபியவர்கள் கடிந்து கொள்ளவில்லை!

"நபித்தோழர்கள் வீட்டுக்கு விருந்தினர்களாக வந்திருக்கும் சமயத்தில் இப்படித்தான் நடந்து கொள்வதா?" - என்று கோபப்படவும் இல்லை!

வாயைத் திறந்து ஒரு வார்த்தை பேசிடவும் இல்லை! அமைதி காக்கிறார்கள் நபியவர்கள்!

அதே நேரத்தில் மனைவி அவ்வாறு நடந்து கொண்டதற்குக் காரணம் அவர்களது ரோஷ உணர்வே என்பதனை நபித்தோழர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள் நபியவர்கள். அவ்வாறு அவர்கள் ரோஷப்பட்டது தவறு என்று கூடச் சொல்லிடவில்லை!

அந்த ரோஷ உணர்வை அன்னையவர்கள் வெளிப்படுத்திய விதம் தான் தவறு என்பதைத் தனது வாயினால் சொல்லாமல் - உடைந்த தட்டை வைத்துக் கொண்டு நல்ல தட்டை கொடுத்தனுப்புவதன் மூலம் - தனது அமைதியான செயலாலேயே அன்னைக்கு உணர்த்துகிறார்கள் நபியவர்கள்!

கணவன்மார்களுக்கு மிக நுட்பமான படிப்பினைகள் இருக்கின்றன இந்த ஒரு நபிமொழியில்!

செயலை விமர்சியுங்கள்! செய்தவரை விமர்சிக்க வேண்டாம்!

சுன்னத்தான இல்லறம்: 

சுற்றுலா ஒன்றுக்குத் திட்டமிடுகிறார் கணவர். மனைவி எல்லா முன்னேற்பாடுகளையும் செய்து விடுகிறார். ஆனால் எதிர்பாராத விதமாக பயணம் மேற்கொள்ள இயலாமல் போய் விடுகிறது!


ஊர் முழுவதும் ஒரே அரசியல் போராட்டம். வாகனங்களின் மீது கல்லெறிகின்றார்கள்! ஒரு பயணி இறந்தும் போய் விடுகின்றார். பலருக்குக் காயம். பேருந்துகள் எரிக்கப்படுகின்றன! ஒரு பதற்றமான சூழ்நிலையில் வேண்டாமே ஒரு சுற்றுலா என்று கணவன் தன் முடிவை மாற்றிக் கொண்டு விடுகிறார்!.

அவ்வளவு தான்! மனைவிக்கு வந்ததே கோபம்.

“போடுகின்ற எந்த திட்டத்தையாவது நீங்கள் உருப்படியாகச் செய்து முடித்ததுண்டா? எத்தனை தடவை இது போல ஏற்பாடு செய்து பின்பு அதனை கேன்ஸல் செய்திருக்கிறீர்கள்! உங்களை நம்பி நான் எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்தேனே! எனக்கு வேண்டும்! – என்று பேசுவதற்கு பதிலாக,

“ஏங்க! பிள்ளைகள் எல்லாம் ஆசையாக ரெடியாகி விட்டார்கள்; நானும் எல்லா ஏற்பாடுகளையும் செய்து விட்டேன்; ஊரில் போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கும்; மற்றவர்கள் எல்லாம் போய்க் கொண்டு தானே இருக்கிறார்கள்! இப்படி திடீரென்று நீங்கள் வேண்டாம், பிறகு பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று சொல்வது எனக்குச் சரியாகப் படவே இல்லைங்க! உங்கள் முடிவை மாற்றிக் கொண்டு நீங்கள் புறப்பட்டால் எனக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் மகிழ்ச்சி தானே!” – என்று பேசிடலாம் அல்லவா?

முதல் விமர்சனத்துக்கும் இரண்டாவது விமர்சனத்துக்கும் என்ன வேறுபாடு?

முதல் விமர்சனத்தில் கணவனின் ஆளுமையே (personality) அவமானப் படுத்தப்பட்டது! அவரது கண்ணியம் குத்திக் கிழிக்கப்பட்டது. கூனிக் குறுகிப் போய் விடுவார்கள் கணவர்கள்.

ஆனால் இரண்டாவது விமர்சனத்தில் கணவனின் முடிவு மட்டுமே தவறு என்று சுட்டிக்காட்டப் பட்டது! அவர் மனம் புண்படும்படியாக எதுவுமே சொல்லப்படவில்லை!

எனவே தான் சொல்கிறோம்: கணவனின் எந்த செயல் உங்களுக்குப் பிடிக்கவில்லையோ, உங்களுக்கு எது உறுத்தலாக இருக்கிறதோ – அந்த செயலை மட்டுமே விமர்சியுங்கள்!

கணவனின் அந்தச் செயலால் நீங்கள் எப்படி பாதிக்கப்படுகிறீர்கள் என்பதை உணர்த்திடுங்கள்! ஆனால் – அதனை விமர்சிக்கும்போது அந்தச் செயலைச் செய்திட்ட உங்கள் கணவனை கடுமையான சொற்களால் (harsh criticism) விமர்சித்திட வேண்டாம்!

எனவே மீண்டும் சொல்கிறோம்:

செயலை விமர்சியுங்கள்! செய்தவரை விமர்சிக்க வேண்டாம்! அது உறவுகளைக் கெடுத்து விடும்!

எது எதற்கெல்லாம் கணவன் தன் மனைவி மீது கோபப்படலாம்?

சுன்னத்தான இல்லறம்:

பின் வரும் சூழ்நிலைகளில் – எது எதற்கெல்லாம் கணவன் தன் மனைவி மீது கோபப்படலாம்.?

1. வெளியூர் புறப்பட வேண்டும். வாசலில் கால் டாக்ஸி காத்திருக்கிறது. மனைவி புறப்பட தாமதிக்கிறார்.


2. நீங்கள் வெளியூர் பயணம் புறப்படுகிறீர்கள். ரயிலுக்கு நேரமாகிக் கொண்டிருக்கிறது. டின்னர் இன்னும் ரெடியாகவில்லை என்கிறார் மனைவி.

3. முதல் நாள் இரவே சட்டையை அயர்ன் பண்ணி வைக்கச் சொல்லியிருந்தீர்கள். காலையில் புறப்படும்போது எங்கே சட்டை என்கிறீர்கள். மறந்து விட்டது என்கிறார் மனைவி.

4. சரியான பசியுடன் நீங்கள். தீய்ந்து போன தோசையைப் பரிமாறுகிறார் மனைவி.

5, ஒரு செல்ஃபோன் அழைப்பை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். மனைவி உங்கள் செல்ஃபோனை எடுத்து உறவினர் ஒருவரிடம் நீண்ட நேரம் பேசுகிறார். நீங்கள் செல்ஃபோனைக் கேட்கிறீர்கள். இருங்கள் கொஞ்ச நேரம் என்கிறார். நேரம் ஆகிக் கொண்டிருக்கிறது.

6. பீரோவில் முக்கிய ஆவணம் ஒன்றை நீங்கள் அவசரமாக எடுத்திட வேண்டும். சாவி எங்கே என்று மனைவியைக் கேட்கிறீர்கள். “எங்கே வைத்தேன் என்று தெரியவில்லைங்க!” – என்கிறார் அவர்.

7. விருந்தினர் வந்திருக்கின்றனர். மனைவி சமைத்த உணவில் உப்பு மிக அதிகம். வந்த விருந்தினர்கள் – ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டே சாப்பிடுகின்றனர்.

8. எண்ணை பாட்டில் கீழே தவறி விழுந்து உடைந்து விடுகிறது. அவ்வளவு எண்ணையும் வீணாகி விட்டது.

9. உங்கள் மீதுள்ள கோபத்தில் – குரலை உயர்த்திப் பேசுகிறார் மனைவி.

10. உங்கள் தம்பி மனைவி அருகில் இருக்கும்போதே – உங்களைத் திட்டுகிறார் மனைவி.

மேற்கண்ட சூழ்நிலைகளில் எது எதற்கெல்லாம் கணவன் கோபப்படுவது “நியாயம்” என்று நினைக்கிறீர்களோ அந்த எண்ணைச் சுற்றி ஒரு சிறிய வட்டமிடுங்கள்.

என்ன? பயிற்சியை முடித்து விட்டீர்களா?

________________

இப்போது கீழ்வரும் நபிமொழியைப் படியுங்கள்:

நாங்கள் ஒரு பயணத்தில் நபி(ஸல்) அவர்களுடன் சென்றோம். ‘பைதாவு’ அல்லது ‘தாத்துல் ஜைஷ்’ என்ற இடத்தை வந்தடைந்ததும் என்னுடைய கழுத்தணி அறுந்து (தொலைந்து)விட்டது.

அதைத்தேடுவதற்காக நபி(ஸல்) அவர்களும் மற்றவர்களும் அந்த இடத்தில் தங்கினோம். நாங்கள் தங்கிய இடத்தில் தண்ணீர் இல்லை.

அப்போது அபூ பக்ர்(ரலி) அவர்களிடம் சிலர் வந்து, ‘(உங்கள் மகளான) ஆயிஷா செய்ததை நீங்கள் பார்த்தீர்களா? நபி(ஸல்) அவர்களையும் மக்களையும் இங்கே தங்கச் செய்துவிட்டார். அவர்கள் தங்கிய இடத்திலும் தண்ணீர் இல்லை; அவர்களுடனும் தண்ணீர் எடுத்து வரவில்லை’ என்று முறையிட்டனர்.

அபூ பக்ர்(ரலி) (என்னருகே) வந்தபோது நபி(ஸல்) அவர்கள் தங்களின் தலையை என்னுடைய மடி மீது வைத்துத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். ‘நபி(ஸல்) அவர்களையும் மக்களையும் தங்க வைத்துவிட்டாயே?

அவர்கள் தங்கிய இடத்திலும் தண்ணீர் இல்லை; அவர்களிடமும் தண்ணீர் இல்லை’ என்று கூறினார்கள். அவர்கள் எதைச் சொல்ல அல்லாஹ் நாடினானோ அதையெல்லாம் சொல்லிவிட்டு, தங்களின் கையால் என்னுடைய இடுப்பில் குத்தினார்கள்.

நபி(ஸல்) அவர்களின் தலை என் மடியின் மீது இருந்ததால் நான் அசையாது இருந்தேன். நபி(ஸல்) அவர்கள் காலையில் விழித்தெழிந்தபோதும் தண்ணீர் கிடைக்கவில்லை. அப்போது அல்லாஹ் தயம்மும் பற்றிய வசனத்தை அருளினான். எல்லோரும் தயம்மும் செய்தார்கள்.

இது பற்றிப் பின்னர் உஜைத் இப்னு ஹுளைர்(ரலி) ‘அபூ பக்ரின் குடும்பத்தார்களே! உங்களின் மூலமாக ஏற்பட்ட பரக்கத்துக்களில் இது முதலாவதாக இல்லை. (இதற்கு முன்பும் உங்களின் மூலம் எத்தனையோ பரக்கத்துக்கள் ஏற்பட்டுள்ளன)’ எனக் கூறினார். அப்போது நான் இருந்த ஒட்டகத்தை எழுப்பியபோது அதனடியில் (காணாமல் போன) என் கழுத்தணி கிடந்ததைக் கண்டோம்”என ஆயிஷா(ரலி) அறிவித்தார். (புகாரி 334).

என்ன புரிகிறது?